«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος.»
Ο Λόγος δεν είναι απλώς ήχος.
⚡️Είναι ενέργεια, δόνηση, δημιουργική δύναμη.
Κάθε λέξη που προφέρουμε:
περνά από το νευρικό μας σύστημα,
καταγράφεται στη μνήμη του σώματος,
δημιουργεί εσωτερική χημεία,
ενεργοποιεί συγκεκριμένη συχνότητα.
Τα κύτταρά μας ακούν.
Και ανταποκρίνονται.
Γι’ αυτό ο τρόπος που μιλάμε δεν είναι αθώος.
Είναι μια μορφή καθημερινού αυτοπρογραμματισμού.
*«Συγγνώμη» και «Με συγχωρείτε» - η λεπτή διαφορά
Στα ελληνικά χρησιμοποιούμε συχνά τη λέξη «συγγνώμη».
Η λέξη προέρχεται από το «συν» + «γνώμη» -
δηλαδή να υπάρξει κοινή κατανόηση,
να έρθουμε σε συμφωνία.
Είναι μια όμορφη λέξη,
όμως στην καθημερινή χρήση της συχνά συνοδεύεται από αίσθημα ενοχής.
Όταν λέμε συνεχώς «συγγνώμη»:
μπορεί να τοποθετούμε τον εαυτό μας σε θέση μικρότερης αξίας,
να ενισχύουμε υποσυνείδητα την αίσθηση «φταίω»,
να ενεργοποιούμε εσωτερικό μοτίβο αυτοκατηγορίας.
Αντίθετα, η φράση «με συγχωρείτε» προέρχεται από το ρήμα «συγχωρώ».
Συγχωρώ σημαίνει:
δίνω χώρο,
επιτρέπω,
απελευθερώνω.
«Με συγχωρείτε» σημαίνει κυριολεκτικά:
Δώστε μου χώρο μέσα σας.
Επιτρέψτε μου να υπάρξω στη στιγμή.
Η λέξη «συγχώρεση» περιέχει την έννοια του χώρου και της καρδιάς.
Γι’ αυτό όταν λέμε:
«Με συγχωρείτε, μπορώ να ρωτήσω κάτι;»
υπάρχει περισσότερη επίγνωση και σεβασμός.
Δεν μιλάμε από ενοχή.
Μιλάμε από σύνδεση.
Λέξεις που Χαμηλώνουν τη Δόνησή μας
Συχνά χρησιμοποιούμε εκφράσεις που προγραμματίζουν περιορισμό:
«Πρέπει»
«Δεν μπορώ»
,,Δεν έχω επιλογή»
«Πάντα σε μένα συμβαίνει»
«Ποτέ δεν αλλάζει τίποτα»
«Είμαι αποτυχημένος/η»
«Δεν αξίζω»
«Δεν έχω χρόνο»
Το σώμα δεν καταλαβαίνει ειρωνεία ή υπερβολή.
Καταλαβαίνει δήλωση.
Και κάθε δήλωση γίνεται εσωτερική εντολή.
Πώς Μπορούμε να Μεταμορφώσουμε το Λεξιλόγιό μας
Μερικές απλές αντικαταστάσεις αλλάζουν εντελώς τη συχνότητα:
«Πρέπει» → «Επιλέγω»
«Δεν μπορώ» → «Μαθαίνω / Προσπαθώ»
«Πρόβλημα» → «Κατάσταση / Μάθημα»
«Φοβάμαι» → «Παρατηρώ έναν φόβο»
«Απέτυχα» → «Απέκτησα εμπειρία»
«Δεν έχω χρόνο» → «Δεν είναι προτεραιότητά μου τώρα»
«Είμαι έτσι» → «Αυτή τη στιγμή βιώνω αυτό»
«Μου κατέστρεψε τη ζωή» → «Με δυσκόλεψε, αλλά μαθαίνω»
«Είμαι θύμα» → «Αναλαμβάνω ευθύνη για την επόμενη κίνησή μου»
«Είναι τρομερό» → «Είναι δύσκολο, αλλά θα περάσει»
Η Κυτταρική Αντίδραση του Λόγου
Όταν επαναλαμβάνουμε λέξεις φόβου ή ενοχής:
το σώμα συσφίγγεται,
αυξάνεται η κορτιζόλη,
το νευρικό σύστημα μένει σε άμυνα.
Όταν χρησιμοποιούμε λέξεις επιλογής και επίγνωσης:
η αναπνοή βαθαίνει,
το σώμα χαλαρώνει,
ενεργοποιείται αίσθηση δύναμης.
Η αλλαγή του λεξιλογίου δεν είναι ψεύτικη θετικότητα.
Είναι ενεργειακή υγιεινή.
Η Συνειδητή Επιλογή του Λόγου
Δεν χρειάζεται να καταπιέσουμε τα συναισθήματά μας.
Χρειάζεται να τα εκφράσουμε με λέξεις που δεν μας τραυματίζουν.
Η γλώσσα μπορεί να γίνει:
εργαλείο θεραπείας,
πράξη αυτοσεβασμού,
πράξη πνευματικής ωριμότητας.
Όταν αλλάζουμε τις λέξεις μας,
αλλάζουμε τη δόνησή μας.
Όταν αλλάζουμε τη δόνησή μας,
αλλάζει και η πραγματικότητά μας.
Γιατί ο Λόγος δεν είναι απλώς ήχος.
Είναι δημιουργία.
Με αγαπη 💕
Πεπα Μπόιτσεβα -Καραγιάννη