(Όταν η αγάπη γίνεται υπερβολή ή απόσταση)
Η μητέρα είναι η πρώτη μας επαφή με τη ζωή.
Μέσα από εκείνη μαθαίνουμε τι σημαίνει ασφάλεια, φροντίδα, αποδοχή, αλλά και τι σημαίνει φόβος, ενοχη ή έλλειψη.
*Όταν μια μητέρα είναι υπερβολικά προσκολλημένη στο παιδί της, όταν ζει μέσα από αυτό, όταν δυσκολεύεται να το αφήσει να απομακρυνθεί, να κάνει λάθη, να πονέσει, τότε η αγάπη -χωρίς να το θέλει- μετατρέπεται σε έλεγχο.
Το παιδί μεγαλώνει με την αίσθηση ότι:
- δεν μπορεί να υπάρξει μόνο του,
- πρέπει να φροντίζει τη μητέρα του,
- δεν έχει δικαίωμα να απομακρυνθεί ή να «προδώσει» την αγάπη της.
*Αντίθετα, όταν η μητέρα είναι συναισθηματικά απόμακρη, ψυχρή ή απορροφημένη από τις δικές της δυσκολίες, το παιδί μαθαίνει ότι:
- η αγάπη πρέπει να κερδίζεται,
- οι ανάγκες του δεν είναι σημαντικές,
- πρέπει να γίνει «καλό», «ήσυχο» ή «δυνατό» για να μην ενοχλεί.
Και στις δύο περιπτώσεις, το παιδί μεγαλώνει με ένα εσωτερικό κενό - απλώς με διαφορετικό τρόπο.
*Αν το παιδί είναι αγόρι
Η σχέση με τη μητέρα διαμορφώνει βαθιά:
- τη σχέση του με τις γυναίκες,
- τη σύνδεση με το σώμα και τα συναισθήματά του,
- τη δυνατότητα να σταθεί ως άντρας.
* Η Υπερβολική προσκόλληση μπορεί να οδηγήσει σε:
- φόβο δέσμευσης,
- δυσκολία να αποχωριστεί,
- ενοχές όταν απομακρύνεται από μια γυναίκα…
* Η Συναισθηματική απόσταση μπορεί να οδηγήσει σε:
- ανάγκη συνεχούς επιβεβαίωσης,
- έλξη προς μη διαθέσιμες γυναίκες,
- δυσκολία εμπιστοσύνης….
*Αν το παιδί είναι κορίτσι
Η μητέρα γίνεται το πρώτο πρότυπο θηλυκότητας και αυτοαξίας.
Η Υπερβολική προσκόλληση μπορεί να οδηγήσει σε:
- δυσκολία ορίων,
- φόβο ανεξαρτησίας,
- ταύτιση της αξίας με τη φροντίδα των άλλων.
Η Συναισθηματική απόσταση μπορεί να οδηγήσει σε:
- χαμηλή αυτοεκτίμηση,
- ανάγκη να αποδεικνύει την αξία της,
- φόβο εγκατάλειψης….
*Ερωτήσεις αυτοαναστοχασμού για τη ΜΗΤΕΡΑ
-Αν το παιδί είναι αγόρι:
Τον αφήνω πραγματικά να γίνει άντρας ή τον κρατώ κοντά μου από φόβο;
Του μεταφέρω συνειδητά ή ασυνείδητα τις δικές μου απογοητεύσεις από τους άντρες;
Του επιτρέπω να απομακρύνεται χωρίς ενοχή;
-Αν το παιδί είναι κορίτσι:
Της δείχνω με το παράδειγμά μου τι σημαίνει αυτοσεβασμός;
Της επιτρέπω να είναι διαφορετική από εμένα;
Της δίνω χώρο να αναπτυχθεί χωρίς να την ελέγχω ή να την κρίνω;
Το θεμα ειναι πολυ μεγαλο.. Θα μπορουσαμε να πουμε ακομη πολλα…
Εαν αναγνωριζετε καπου τον εαυτο σας διαβαζοντας το κειμενο και αισθαντειτε την αναγκη να μιλησετε με καποιον, επικοινωνηστε μαζι μου συμπληρωνοντας τη φορμα απο τον συνδεσμο :
https://forms.gle/bs78sTTvkn3PQSmz8
Με αγαπη 💕
Πέπα Μπόιτσεβα -Καραγιάννη